· 

De genezer | Toni Coppers


Gisterenavond las ik het boek De genezer van Toni Coppers uit! Dit boek is uitgegeven door Standaard Uitgeverij en vertegenwoordigd in Nederland door New Book Collective. Nadat ik het boek Gras van Koen Strobbe had gelezen, nam ik mij voor om meer thrillers van Belgische schrijvers te lezen, het bevalt me  namelijk erg goed! Dacht ik hetzelfde over De genezer? Je leest het in deze recensie!



1e indruk

Het verhaal kwam qua spanning wat moeilijk op gang. Pas halverwege het boek zat ik pas echt lekker in. Maar toen ging ik ook met een snelvaart erdoorheen! Soms werden er iets teveel zijweggetjes genomen, naar mijn mening. Teveel van de hak-op-de-tak. 

Ik kon letterlijk de kou door mijn jas voelen gaan, wanneer de schrijver hierover schreef in het winterse Oxford. Qua schrijfstijl zit het wel snor. 


Synopsis

Als commissaris Liese Meerhout een telefoontje krijgt uit Oxford, is ze niet weinig verbaasd: haar ex-vriend Simon blijkt er te wonen. Hij vraagt haar de verdwijning van een studente te onderzoeken. Ze wimpelt h em af: zij en haar team hebben in Antwerpen de handen vol met de moord op een bekende professor. De man werd zwaar toegetakeld en een kostbaar  manuscript over middeleeuwse fabeldieren is verdwenen. Een roofmoord voor een verkoopbaar museumstuk?

 

Liese's sidekick hoofdinspecteur Michel Masson likt als enige zijn vingers  af bij het onderzoek in de mooie privébibliotheek van de professor. Maar alle sporen leiden naar Oxford. Liese volgt zoals steeds haar intuïtie. Ze steekt het Kanaal over en bezorgt haar Britse collega's een hoge bloeddruk bij haar koppige zoektocht naar het boek en het verdwenen meisje...



Recensie

Herhaal kwam moeilijk op gang, in het begin was de spanning en vaart ver te zoeken. Naar mijn idee ging het nogal veel over Liese persoonlijk, haar liefdesleven en de band met Michel Masson. 

Na ongeveer de helft van het verhaal kwam het op gang, aan het einde ging dit zelfs een beetje te snel. Het voelde afgeraffeld en dat is zonde. De opbouw had iets korter gemogen en de uitwerking iets langer. 

Tijdens het verhaal zelf werden veel subverhaallijnen geïntroduceerd. Dit kwam op mij over als van de hak-op-de-tak. 

 

Veel  personages werden geïntroduceerd, die vervolgens verder in het verhaal compleet worden weggelaten. Naar mijn idee betrof het typische personages die gebruikt worden om een brug tussen verhaallijnen te maken. Ik had het fijner gevonden als deze verhaallijnen vloeiender in elkaar overliepen. 

 

De schrijfstijl is ietwat staccato, als lezer volg je elk personage op een afstand. De overgangen van de ene naar de andere persoon zijn wat abrupt, zonder aankondiging (waarbij andere boeken een nieuw hoofdstuk gebruiken, was hier alleen spreke van een witregel). Bij de les blijven is zeker een must

Een Belgische schrijver, Vlaamse uitdrukkingen. Ik heb, meer dan bij het boek Gras bijvoorbeeld, me soms echt afgevraagd wat er met een bepaalde uitspraak bedoeld werd. Ook woorden, zoals het worden van een meter voor het kind van een dierbare, waren mij onbekend. Dit heeft zijn charmes vind ik, ik stoor me er niet zo aan. 

 

Dit verhaal is onderdeel van een serie en dat is te merken. Soms werd er gerefereerd naar een eerdere gebeurtenis, maar ik had geen idee  wat er toen was gebeurd. Heel summier werd dit soort van herhaald, maar te weinig om volledig te begrijpen. Je zou het boek - volgens mij - op zichzelf kunnen lezen, maar je mist wel echt het grotere geheel. 

 

De beschrijvingen van de omgeving zijn mooi, ik waande me in Oxford en ik zou graag een van de vele pubs die in dit boek genoemd zijn willen bezoeken. Ook de stevige winterkou voelde ik soms letterlijk, terwijl ik met een kleedje op de bank zat. Dit vind ik een pluspunt van dit boek. 

Daarnaast is het einde toch onverwachts. Ik was echt bang dat mijn voorspelling uit zou komen, maar gelukkig niet! Zoals sommigen van jullie weten vind ik een thriller goed als ik compleet wordt verrast. Plotwendingen zijn voor mij erg belangrijk en definieert of ik een thriller goed vind. 

 

Al met al krijgt dit verhaal van mij 4 sterren. Als tip wil ik meegeven: als je boeken over Liese Meerhout gaat lezen, begin dan vooraan de reeks. Ik denk het grotere geheel/de overkoepelende verhaallijn erg boeiend is (zeker wat betreft ontwikkeling van personages). Dit heb ik echt gemist door losstaand dit boek te lezen.


Rating

⭐️⭐️⭐️⭐️

Auteur: Toni Coppers

Prijs: 21,99

Uitgever: Standaard Uitgeverij / New Book Collective

Verschijningsdatum: 6 november 2018

Aantal pagina's: 341


Reactie schrijven

Commentaren: 0