· 

Valse hoop | Clare Mackintosh


Valse hoop, het nieuwe boek van Clare Mackintosh, kwam op 7 augustus 2018 uit. Ik mocht iemand anders gelukkig maken met dit boek en daarnaast mocht ik het zelf ook lezen en recenseren! Bedankt Uitgeverij de Fontein! Dit boek sprak mij gelijk aan, omdat het onderwerp zelfmoord een vrij belangrijke rol speelt. Althans, dat dacht ik. Ben je benieuwd naar wat ik van het verhaal vond? Lees dan snel verder!


1e indruk

Ik kon dit boek moeilijk neerleggen en ik voelde meteen een connectie met de hoofdpersoon, Anna. Ik kon een hoop zaken niet goed plaatsen in het begin, maar toch wist ik op een gegeven moment wel hoe de vork in de steel zat en dat maakte het einde minder boeiend. 

De schrijfstijl van Clare zorgt ervoor dat je het boek niet kunt neerleggen en de hoofdstukken tussendoor, waarvan je niet weet wie het is, zorgen voor extra spanning. Het is een solide thriller, maar de plotwendingen waren niet geheel verrassend voor mij.


Synopsis

Een jaar geleden benedijde Anna's moede haar leven op exact dezelfde wijze als haar vader een paar maanden eerder. Sindsdien probeert Anna wanhopig zichzelf op de been te houden. Een kaart op de sterfdag van haar moeder zet een reeks gebeurtenissen in gang die Anna doet vermoeden dat er meer achter de dood van haar moeder zit dan waar de politie vanuit ging.

 

Graven in het verleden blijkt gevaarlijk te zijn, soms is het beter alles te laten rusten. Maar dat is nu te laat.. 

Moord. Zelfmoord. Of zit het toch anders?



Recensie

Na het lezen van de achterflap heb je gelijk bepaalde verwachtingen bij het boek. Ik dacht dat het veel meer om zelfmoord zou gaan. Dit was in het begin weliswaar zo, maar al vrij snel was hier geen sprake meer van, mede door een aantal gebeurtenissen.

Als lezer wordt je heen en weer geslingerd tussen allerlei gevoelens, meningen van de personages en de observaties die je doet. Je weet niet goed waar het verhaal heen gaat, vooral in het begin, waardoor je je een beetje verloren voelt. Dit vind ik een sterk punt van dit verhaal, want op die manier kun je je beter met Anna identificeren. Zij voelt zich namelijk heel erg verloren nadat ze allebei haar ouders heeft verloren.

 

"De woede is nog het ergst, die blinde razernij - en het schuldgevoel dat daar onvermijdelijk op volgt.

Waarom hebben ze het gedaan?" 

 

"Verdriet trof mensen op allerlei manieren, en de zelfmoord van een dierbare betekende een extra last." 

 

"Ik wou dat jij hier was.

Maar áls je er was, had ik je nu niet nodig." 


 

"Geld is de wortel van alle kwaad, zeggen ze.

De oorzaak van alle misdaad." 

 

 

 

 

 

"Hij wilde zijn vrouw niet veranderen voor de wereld, maar het zou hem alles waard zijn als hij de wereld kon veranderen voor zijn vrouw."

 

 

 

 

 

"..., maar het was hem ontglipt, zoals je je hartje ook niet meer die zomerdag van dertig graden kunt herinneren."  

Tot halverwege het boek waren er een paar plotwendingen die niet had zien aankomen en ik die sterk vond. Dat maakte dat ik tot dat punt heel enthousiast over het boek was. Op een gegeven moment werd het steeds raarder en onwaarschijnlijker. Ook had ik vanaf dat moment door in welke richting verhaal zich zou ontknopen, wat ik jammer vond. Echter had ik de manier waarop niet aan zien komen, alsmede de personages die erbij betrokken waren! Mede om deze reden geef ik het boek 4 sterren.

Clare kon mij heel goed meenemen in de beschrijvingen van situaties. Haar levendige schrijfstijl zorgde ervoor dat ik letterlijk de koude douche kon voelen en ruiken, waarover Clare schrijft. Dit is erg goed gedaan!

Mijn verwachtingen waren iets anders dan hoe het verhaal daadwerkelijk gaat. Ik had verwacht dat het verhaal zich meer om zelfmoord zou scharen, terwijl het eigenlijk een ondergeschikte rol heeft. Ik denk overigens niet dat dit veel mensen stoort, om deze reden zou ik het boek dan ook zeker niet laten liggen!



Rating

⭐️⭐️⭐️⭐️

Auteur: Clare Mackintosh

Prijs: 19,99

Uitgever: Uitgeverij de Fontein

Verschijningsdatum: 7 augustus 2018

Aantal pagina's: 416